Groen
Paars
Blauw
Oranje
Geel
hoekje
Verslagen 2003-'04 
Thailand (5/11) 

1. Londen
2. Bangkok- Kanchanaburi
3. Sukhothai en Chiang Mai
4. Pai en Soppong.

Cambodja (4/12) 

5. Geschiedenis Cambodja
6. Siem Reap en Battambang
7. Phnom Penh en omgeving

Vietnam (16/12) 
Nieuw-Zeeland (13/01) 
Argentinië/Chili (26/02) 
Bolivia (16/04) 
Peru (30/04) 
copy&paste <td> tag
copy&paste <td> tag

Verslag 12:
Regen, walvissen en helder Belgisch bier.

Het kon niet blijven duren: sinds november geen druppel meer gezien en nu vijf dagen op rij regen! Op dag één en twee van de zondvloed dan maar zo ver mogelijk noordwaarts gereden met de Nissan. Echter niet zonder slag of stoot; wat begon met een licht gerammel achteraan de bus, eindigde met het vervangen van een totaal geru_neerde band. Pas honderd kilometer verder, in Franz Josef, hebben we een garage gevonden die nog een band voor onze 4x4 in stock had. Al bij al een kostelijke affaire, maar gelukkiglijk zijn we zonder kleerscheuren in Kaiteriteri aangekomen.
Kaiteriteri is de uitvalsbasis voor het Abel Tasman National Park dat met z’n goudgele stranden en kajaktochten naar verborgen baaitjes ook vorige keer al hoog bovenaan ons verlanglijstje stond. Dus na 2 dagen citytrippen (lees ‘wachten’) in het druilerige Nelson (de zonnigste stad van Nieuw-Zeeland!) en zwaar prutsen aan ons eerste verslag en foto’s, zijn we de vijfde dag alsnog het bos ingetrokken. Na twee uur wandelen door mist en regen hebben we er echter de brui aan gegeven en Abel Tasman in dikke letters op onze buik geschreven.
Onderweg naar Kaikoura hebben we ons nog maar eens tegoed gedaan aan echte kiwi-kost: gebakken vis met dikke frieten. Tja, we zijn budget op reis en dat is zowat het enige goedkope alternatief voor als je zelf niet wil koken.
Voor we goed en wel waren gearriveerd in het zonovergoten (!) Kaikoura, hadden we al twee zitjes gereserveerd op de eerstvolgende walvisboot. Vlakbij de kust zakt de zeebodem er enkele duizenden meters diep weg in een afgrond, de ideale habitat voor walvissen en andere zeegevaartes. Zo’n boottocht kost best veel, maar het was z’n geld meer dan waard. Naast vijf zwaar ademende en duikende walvissen van maar liefst 18 meter lang, hebben we eveneens een school Hector’s dolfijnen en albatrossen gezien. Allemaal erg fascinerend.
Langs zonnende zeehonden en rondspringende dolfijnen in de Stille Oceaan reden we naar onze laatste halte op het Zuideiland: het Banks Schiereiland dat bestaat uit 2 gedoofde vulkaankraters. De Fransen dachten in 1840 vanuit Akaroa Nieuw-Zeeland in te palmen, maar de Britten waren hen ocharme veertien dagen voor. Het is dus bij dit ene stadje gebleven dat tot op heden nog gezellig Frans aandoet met z’n Franse straatnamen en typische architectuur. Op de bangelijk smalle weggetjes daar, hebben we ook nog een laatste keer de 4x4 functie van onze Nissan getest om het schiereiland van bovenaf te kunnen bekijken.
Bus binnengedaan in Christchurch, onze twee fleece truien laten pikken in Picton en de boot op richting Wellington, Noordeiland. Allemaal geen probleem, een bed in Wellington vinden bleek een heel ander paar mouwen. Het International Seven’s rugbytornooi vond net dat weekend plaats in de hoofdstad en wij wisten weer van niks. Uiteindelijk toch nog een juweeltje van een jeugdherberg gevonden (gratis internet, gratis bier bij de buren …), we hebben weliswaar het dubbele van hun normale tarief betaald wegens de feestelijkheden.
Rugby is hier echt wel dé volkssport bij uitstek en bijgevolg stond heel Wellington twee dagen lang op zijn kop. En wij dachten dat de Hollanders opgingen in hn oranjegekte, hier brengen de All Blacks (nationale ploeg) pas echt carnavaleske toestanden teweeg. Naast de obligatoire zwarte uniformpjes liep de stad vol ridders, rastapruiken, de mannen van CHIPS (de serie), …
De tickets voor de wedstrijden waren uiteraard al lang uitverkocht, dus hebben we ons samen met tientallen andere lotgenoten voor het grote scherm van de ‘Sports Bar’ geschaard.
Maar eerst … naar Leuven! Dit Belgisch biercafé hadden we tijdens onze vorige reis al ontdekt en kon nu met z’n lekkere Leffes en lekkere Duvels dienst doen als de ideale opwarmer voor het feestgedruis.
De All Blacks hebben de finale tegen Fiji (de buren) gewonnen en van zodra ook het stadionpubliek in de binnenstad was gearriveerd begon het feestje pas echt.
Voor degene die denken dat we in Wellington alleen maar aan de toog hebben gehangen, we bezochten er ook de mooie botanische tuinen en het spectaculair interactieve Te Papa Museum.
Met het cultuurgehalte helemaal terug op peil hebben we de vlieger genomen richting Auckland. Om van daaruit met een iets andere huurbus dan verwacht het Northland in te trekken ...

Sally en Erik

 

Blijf op de hoogte!

Wil je verwittigd worden als er een verslag is verschenen of we nieuwe foto's hebben doorgestuurd? Schrijf je dan als de bliksem in op onze Nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte!

Terug!

 © Erik en Sally - Pluk gerust van deze site, maar laat het ons weten! -
Blauw Oranje Geel E-Mail ons! Groen Paars